10-11-05

Pieps...

'k Ben mij ervan bewust ...niet herhalen aub ! :-)
'k Weet dat veel mensen mijn schrijven hier aandachtig volgen...en 'k weet dan ook dat ze soms meer verwachten van mij dan ik hun soms kan geven ...terwijl ik andere keren de verwachtingen overschrijd.
Gisteren een belangrijke ontmoeting gehad...een gesprek over mijn schrijven...
En zoals jullie mij kennen, stopt mijn gesprek nooit daar waar de ontmoeting eindigt. In mijn gedachten bloeit die verder uit tot ....
Wat breng ik over ? Geef ik jullie wat ik eigenlijk wil geven ? In hoeverre is het een hobby of is het ook een noodzaak voor mij ....voor mijn persoontje, om op bepaalde momenten in mijn leven alles van mij af te schrijven of veel dingen door te geven ...
Ik denk dat het voor mezelf belangrijker is dan ik dacht. Zelfs broodnodig op bepaalde ogemblikken om de 'schizofrene' Franca een beetje in toom te houden...:-)
Misschien ben ik mis als ik in een stille periode kruip, omdat ik eigenlijk dan de uitlaatklep afsluit....en logisch gezien kan je daar nooit baat bij hebben.
Misschien moet ik mezelf voornemen om altijd wel iets te schrijven...
Men zegt dat je veel leert uit stiltes ...als ik die stiltes nu eens opvul met geschreven woorden, kan ik veel meer leren en geven ?
Misschien schrijf ik dan niet omdat ik steeds maar de neiging heb om alles heel beknopt te zeggen en over te brengen....en als ik iets niet in't kort kan duidelijk maken, dan denk ik steeds dat de andere halverwege mijn schrijven gaat afhaken ....(zoals ikzelf ook meestal doe bij langere teksten !)
Heel juist wat iemand gisteren opmerkte ...
Mijn gedichten zijn gevoelsuitingen...mijn teksten tussendoor zijn levensbeschouwingen.
Ik stel mij nu een heel ingewikkelde vraag : mijn schrijven is geen geheim meer en ik gooi het op het net .....Wat wil ik bereiken met mijn schrijven ? naar de mensen toe dan ....
Na denkbanen en kronkelingen afgelegd te hebben ....hetzelfde als in de opvoeding ....hetgene meegeven waarnaar ik gezocht heb ...antwoorden op levensvragen waar ieder mens vroeg of laat naar zoekt ergens op zijn weg door't leven.
Veel bedenkingen hier rond ...kan niet anders, omdat ieder mens anders ineenzit en alles bekijkt volgens zijn eigen ego. Daar ligt wel mijn mikpunt, doorheen mijn tekst toch bijna iedereen proberen te raken in eigen gedachten....ook al verschillen wij allemaal zoveel ...
Het feit dat veel mensen zichzelf herkennen op de één of andere manier in mijn teksten ...is voor mij genoeg om te bevestigen dat ik wel degelijk overbreng wat ik wil geven...
Het feit dat veel mensen in directe en indirecte omgeving mij aansporen tot meer ...heeft mij doen besluiten om mijn publiek te vergroten ...

09:25 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

*** Blij met terug een beetje nieuws van jou..
En al schrijf je niet zo vaak.. ik kom elke keer eens kijken.
en meestal herlees ik zelfs oudere berichtjes ;-)

Gepost door: viviviane | 10-11-05

ik moet eerlijk toegeven jij bent aan het verdrinken zeg je op mijn blog, ik hou me vorlopig nog drijvende, mij vastklampend aan een stukje drijfhout, ik kan je dus niet de hand reiken of we gaan samen ten onder...niettemin, spartel en de watertrappel, zodat u uw hoofd boven water houdt...
;-)

terwijl jij een constanten blijft heb ik me eerzlef op betrapt in die ruim 2 jaar dat ik al blog, een redelijke evolutie heb meegemaakt...mijn duisternis, mijn scherpe kantjes zijn er als het ware wat afgeschafd...dat heb jij ook gemerkt. Niettemin, ik ben nog steeds wie ik ben. Alleen denk ik dat ik nu precies andere dingen met de wereld delen wil of gewoon minder ostentatief een beeldenstormer wil zijn, al zit dat harde tekeer gaan, en die zwartgallige melancholie nog steeds diep in mij.
van uitlaatklep naar hobby en ontspanning...of hoe moeten we het noemen?
hou je taai franca!

Gepost door: lord cms | 10-11-05

Welkom..... Franca, van harte welkom aan deze kant van de pennenstreek. Ik reik je de hand. Hoewel hij al bestond is deze ook voor jou na jouw na lang en nachtelijk denken genomen beslissing:

Over de meren van mijn gemoed
tussen mijn hart en mijn verstand
pendelt telkens weer opnieuw
het veer van kwaad van goed.

En ik mijn eigen stuurman,
ik stap in beide havens uit
enkel en alleen ikzelf
leg mijn eigen loopplank uit.

Hans van Bergen

Gepost door: Hans | 11-11-05

De commentaren zijn gesloten.