24-02-06

 

Jij bent voor mij....

 

Lach met mij mee
neem mij stevig in je armen
omarm mij en schiet mij terug
als een pijl van je ...
en vermoei mij
omarm mij
en stel mij tevreden !
Ontwapen mij, ontmantel mij,
en kus mij heel teder...
En noem mij je avond
en voor u zal ik nacht zijn,
vraag mij licht,
en ik zal zon voor je zijn !!
Verlang naar mij en neem mij
geef mij je liefde...
en ik zal je begeren ...
En neem mij mee
en laat mij weer vallen
en breng mij tot rust met je kracht !
En hou van mij en haat mij
en hou van mij dan weer opnieuw...
En ook ik zal van je houden
altijd ...
misschien ook meer dan nu !

 

Franca

20:01 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

ff uitleg...

Mijn laatste tekst brengt misschien een beetje verwarring ...

Ik ga het stukje even verduidelijken ...eventjes uitleggen wat ik ermee wil overbrengen...

 

Deze tekst heb ik dus geschreven als eindpunt ....'t zou in verleden tijd moeten staan ...maar is minder duidelijk dan ...heb die in't heden geplaatst omdat de lezer zich dan kan identificeren ..

De laatste strofe zou het beetje moeten weergeven dat die 'zoek en strijdperiode' beetje voorbij is ...'k wou beetje aanduiden dat ..ondanks we steeds zoeken en onszelf vragen stellen ...het leven een beetje als de zon is ....iedere dag opnieuw ontwaakt..

't zijn momentopnames ....'als ik mij weer zo voel' ....om aan te geven waar ik terug kracht uithaal wanneer ik eventjes dreig weg te zakken, hoe ik met die momenten omga...en dat het mij nu minder raakt omdat ik weet dat er altijd terug 'zonsopgang' komt ...

14:31 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-02-06

 

Waarom...

 

Wanneer ik door de straten wandel en mij weer zo voel
wanneer ik weet dat alles altijd maar voorbijgaand is
wanneer ik een plaats zoek waar ik niet bang ben
waar ik de koude niet voel van wie eenzaam is
wanneer ik mijn leven hoor vragen waar ik heen ga
en ik in mezelf geen antwoorden vind
en dan zoek ik hoog in de hemel
of misschien zijn het alleen maar gedachten....

 

Wanneer ik mijn verleden zoek in een oude foto
wanneer ik voel dat mijn leven mij ontglipt
terwijl ik mijn tijd verspil voor een tv
en ik geen zin heb om naar buiten te lopen, onder de regen
mijn waarom's branden weg als het hout in mijn haard
maar maakt niet uit
want in mezelf vind ik geen antwoorden
en dan zoek ik hoog in de hemel
of misschien zijn het alleen maar gedachten...

 

Wanneer ik weer denk dat alles voorbij is
voel ik mijn hart
en ik leef
ja ik leef...
ik voel nog lucht in de vleugels van mijn vlucht
en kijk ik weer recht in't licht van de zon
dat iedere dag opnieuw ontwaakt
kijk ik recht in't hart van de mensen
die mensen die mij iedere dag opnieuw herhalen
dat het nooit gedaan is ...
en ik kijk nog hoger
voorbij de sterren van de open zee
waar de zon weer klaarstaat voor een nieuwe dag
en ik vlieg nog hoger
naar het heelal waar ik toch nog mijn leven in zie ...

 

Franca

19:31 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

27-01-06

'k Ben getikt !

daar gaan we ...

Vier baantjes die je in je leven hebt gehad:
oei mijn eerste ....moddergevecht in discotheek  tijdens mijn 'kotperiode'
opvoedster..
opvoedster...
horeca....

Vier films die je niet genoeg kunt zien:
The last Samurai
Silence of the lambs
eigenlijk meerdere ...

Vier televisieprogramma’s waar je graag naar kijkt:
Oei ....ER...
Oprah
CSI..
en programma's die mij iets vertellen wak nog nie weet !

Vier plaatsen waar je op vakantie ging:
Italië
Marokko
Luxemburg
Zwitserland

Vier websites die je dagelijks bezoekt:
Google
skynetblogs
enkele forums
gedichtenfreaks

Vier dingen die je graag eet:
rijst ...
pasta...(wel onze italiaanse he )
zeevruchten
fruit

Vier plaatsen waar je liever bent dan nu:
onder de zon
onder de zon...
onder de zon.....
onder de zon ......

Vier bloggers die je gaat taggen (of aantikken):
'k weet het nog nie !
'k vul da nog wel in !

11:07 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-01-06

Bedenkingen ...

Ik heb zoveel bedenkingen vandaag. De mensen hun levensweg is niet altijd even gemakkelijk...en iedere dag bots ik wel eens op een lijdensweg van iemand...het strijden van iemand...

Mensen die mij mailen, bezoekers van mijn blog, mensen nooit gehoord nooit gezien....ze bedanken mij voor de steun, voor mijn woorden...

Maar is het niet andersom ? is't niet aan mij om de anderen te bedanken om wat ze mij geven ? ze geven mij de kracht en de moed om ermee door te gaan ...

niet alleen dat ! Ze geven mij een 'waarde' gevoel...

Het feit dat ik langs deze weg iets voor hun kan betekenen is heel belangrijk voor mij. Weten dat het niet alleen mezelf helpt, dat het schrijven niet alleen een uitlaatklep is voor mij maar dat er andere mensen zijn die zich goed voelen tussen mijn woorden en tussen mijn bedenkingen ...

Zo merken we steeds meer dat er nog mensen zijn die dezelfde hersenkronkels hebben als onszelf ...mensen die zichzelf herkennen in mijn teksten...alsof ik door hun hoofd spook en hetgeen ik tegenkom in woorden omzet...

Ze lezen zichzelf op papier (of op't scherm!) terwijl ik mezelf neerschrijf ...

Hoe uniek denken wij soms toch te zijn ....en hoe ongelooflijk gelijk blijken we te zijn ...

Soms denk ik dat ik alles gezegd heb ...

en als ik dan op een ochtend terug wakker word, merk ik dat ik eigenlijk nog zoveel te zeggen heb, dat ik zelfs nog niet begonnen ben met schrijven...

Mijn zoektochten gaan verder, ook al vind ik soms van mezelf dat heel veel vragen in mijn hoofd beantwoord zijn ...

De antwoorden die ik zocht heb ik gevonden ...

maar de antwoorden die ik gevonden heb blijven zich aanvullen, blijven duidelijker worden...of juist het tegengestelde ....blijken niet meer te kloppen...

Dus mijn boek heeft geen einde....mijn schrijven stopt nooit ...

We groeien in onze zoektochten.

Ons verleden wordt rijker...en ons heden wordt gekleurd door wat je daarin vergaart...

 

13:58 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-01-06

"Een beetje sterven..."

Een beetje sterven...

 

Traagjes dooft hij uit,
hij die slaaf wordt van zijn gewoonten,
iedere dag dezelfde wegen,
wie zijn stempel niet verandert,
wie niet waagt,
geen andere kleuren draagt
en wie met de onbekende niet praat.
Hij sterft iedere dag een beetje,
hij die passie vermijdt,
hij die zwart boven wit verkiest,
en leeft met de puntjes op de 'i' ...
in plaats van te verdrinken in emoties,
juist die dat de ogen doen glinsteren,
die een geeuw tot glimlach omtoveren,
die het hart sneller doen kloppen...
Iedere dag een beetje
sterft hij ...
hij die de zekerheid niet voor het onzekere ruilt
in het achtervolgen van zijn droom,
wie zelfs geen enkele keer in zijn leven
durft te vluchten van goede raad ...
Zachtjes sterft
iedere dag een beetje,
hij die niet reist, niet leest, niet luistert...
hij die de muziek niet hoort...
hij die geen vrede heeft met zichzelf ...
Iedere dag sterft hij een beetje meer
hij die altijd klaagt
en het steekt op het weer.....
Langzaam afsterven
door hun niet gestelde vragen ...
door de antwoorden die ze niet durven geven...
door te ontwijken wat ze niet kennen ...
En iedere dag meer en meer zal hij sterven
omdat hij vergeet dat los van het ademen
hij ook nog moet leven ...

Franca

08:58 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-01-06

Mooi ...

12:50 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Weer een jaartje !

Wel wel ...weeral een nieuw jaar !
't Begint te wennen dat snelle voorbijvliegen van de jaren !
Je gaat je zoveel dingen afvragen, je ziet zoveel verschil in je gedachten, je manier van denken...
Dingen waarvan ik vroeger absoluut overtuigd van was...blijken soms te vergaan in het niets. Mijn inzichten worden bepaalt uit hetgeen ik geleerd heb, uit hetgeen ik 'geleefd' heb !
Zo denk ik dikwijls terug aan een gedachte van vele jaren geleden...toen mijn moeder nog 42 was en mijn vader pas was heengegaan...
'k Weet nog goed hoe ik mijn moeder zag...doorheen de ogen van een bijna 16jarig meisje...dat dacht zoveel te weten over het leven al !!
Ik zag haar al als een oudere vrouw...een weduwe, gedoemd om heel haar leven zo door te brengen zonder levensgezel (want dat was voor mij wel echt taboe)..
Iemand die mijn vader kon vervangen ?? of mocht vervangen ? over mijn lijk !
hoe egoistisch waren mijn gedachten in die tijd ?
Zelf ben ik nu die 42 gepasseerd...oud ?? wie durft er nu tegen mij te zeggen dat ik oud ben ??!!! Zou ik nu ...indien ik in dezelfde situatie als mijn moeder verkeerde, beslissen om verder alleen door't leven te gaan ?
Nu troost mij de gedachte dat mijn moeder door eigen overtuiging de beslissing genomen had om voor de rest van haar leven alleen te blijven...
Wie was ik (of mijn twee zussen) om van haar te verlangen nooit een plaatsvervanger voor mijn vader te nemen ?
Een tweede troost is het feit dat ik het haar nooit gezegd heb...dat ik mijn gedachten nooit heb uitgesproken.
Hoe zag ik haar indertijd ? hoe zie ik mezelf nu ?
Ok tijden veranderen en toen was een vrouw niet wat ze nu is ....
Hoeveel heeft zij kunnen genieten van het leven ? en toch heeft ze nooit opgegeven ....Het enige wat zij kende was : werken, lijden, kinderen ....kinderen ....en nogeens kinderen !
Nooit iets voor zichzelf...nooit eens tijd om aan zichzelf te denken ....
Ben blij dat ze het tenminste nu doet ! ...en ik hoop dat ze het nog lang mag doen...ook al staat haar gezondheid steeds minder toe ...

12:43 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-12-05

:-)


10:06 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Kerstwensen!

Piepskes !
Zoals ieder jaar ben ik daar weer ....
mijn Kerstwensen ...'t wordt moeilijker he ! 't Is misschien niet echt een Kerstwens ...maar ieder van jullie vult het naar eigen hart in he ;-)


.....de Kerst is weer daar !

Een stille nacht,
geen sneeuw te zien !
Nacht van vrede....
nacht van vreugde...
Nacht al wachtend op een droom
zo puur als de dromen van een kind...
De nacht met gedachten over wat was,
doorheen volwassen ogen herzien....
Zoete nacht,
koude eenzame nacht.....
een gedachte in een lege omarming...
Nacht van liefde,
nacht van lijden,
Duizenden nachten nu nog op komst....
Luidende klokken in vredige rust,
hoopvol....
Dromen botsend tegen rotsen...
Maar laat je ene droom niet verloren gaan,
hou je droom nog stevig vast !
Laat ze nooit sterven...
Droom hem deze nacht,
want in je droom is je morgen altijd mooi !
komt alles tot leven....
en is hoop tot wonder nooit overdreven.
Vraag aan de Kerstman
om je droom te verwezenlijken...
zoals in't hart van ieder kind...
Misschien maar drie woorden,
Schenk mij geluk...
en ga dan rustig slapen ..
Wie weet komt de Kerstman echt wel langs dit jaar !

Franca
gif de noel:

10:04 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-12-05

...Stilte...

Een wizzard zei mij overlaatst ...: jij hebt iets met de stilte ...
Ik moet hem echt wel gelijk geven, al zoekende in mijn blog is stilte wel het meest voorkomende onderwerp voor mijn gedichten...
Stilte ligt mij nauw ...ik begeef mij graag doorheen de stilte.
Ik luister graag naar hetgeen de stilte mij leert, want ben overtuigd dat ik daar mezelf kan zijn en dat ik daar mezelf kan horen...
Vroeger was ik overtuigd dat weinigen mijn passie voor stilte deelden, maar niets blijkt minder waar ! Veel mensen vinden zichzelf terug in de stilte...
Luisteren naar de stilte is misschien een gave ? of is misschien gewoon iets wat iedereen kan leren ...of misschien is het gewoon de vergaarde wijsheid van onze ziel ...die het ons leert...
Moeilijk uit te leggen ..
 
 
 
 
 

20:58 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

"In't park der stilte"

In't park der stilte ...


In't park der stilte
blijf ik dwalen...
slenterend over paadjes
in't duister van de nacht.


In't park der stilte,
woont sinds eeuwen de dichter,
maar nooit is geweten
wie hij is of was ...


Daar in't park der stilte
is't altijd volle maan
en de heldere hemel
doet veel schaduwen ontstaan...


Een eeuwige volle maan
en toch niets dat schittert
geen ster aan de hemel
dat smekend om aandacht vraagt...


Daar waar de wind suist aan mijn oren
waar ik gewend ben mijn ziel te horen...
waar mijn ziel mij woorden toefluistert
mijn ziel gevormd door woorden....


Daar in't park der stilte
vind mijn ziel de nodige rust ...
willen woorden naar buiten treden
vertellen aan wie ze horen wil....


Als een dove zoek ik het geluid,
als een blinde zoek ik het licht....
doorheen mijn vingers begeven zich woorden
geluidsloos gevormd door mijn stomme geest...


In't park der stilte, zoek ik rust,
'k vind er het licht in de duisternis,

'k vind er vrede met mezelf,
in de wijsheid van mijn ziel...



Franca



















20:46 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-11-05

"Vriend stilte"

Vriend stilte...



In stilte luister ik naar de stilte
als naar een oude vriend,
die vriend die mijn geheimen kent...
Hij, Vriend de stilte, luisterend zonder woorden,
wachtend met mij...

Soms ogenblikken, soms uren...
soms eeuwig brandende uren...

Waar jij ook mogen wezen,
jij die mij als vriend beschouwt,
luister naar de stilte,
en zijn verborgen woorden,
zij zullen je vertellen over mij ....

Franca


















21:40 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-11-05

Pieps...

'k Ben mij ervan bewust ...niet herhalen aub ! :-)
'k Weet dat veel mensen mijn schrijven hier aandachtig volgen...en 'k weet dan ook dat ze soms meer verwachten van mij dan ik hun soms kan geven ...terwijl ik andere keren de verwachtingen overschrijd.
Gisteren een belangrijke ontmoeting gehad...een gesprek over mijn schrijven...
En zoals jullie mij kennen, stopt mijn gesprek nooit daar waar de ontmoeting eindigt. In mijn gedachten bloeit die verder uit tot ....
Wat breng ik over ? Geef ik jullie wat ik eigenlijk wil geven ? In hoeverre is het een hobby of is het ook een noodzaak voor mij ....voor mijn persoontje, om op bepaalde momenten in mijn leven alles van mij af te schrijven of veel dingen door te geven ...
Ik denk dat het voor mezelf belangrijker is dan ik dacht. Zelfs broodnodig op bepaalde ogemblikken om de 'schizofrene' Franca een beetje in toom te houden...:-)
Misschien ben ik mis als ik in een stille periode kruip, omdat ik eigenlijk dan de uitlaatklep afsluit....en logisch gezien kan je daar nooit baat bij hebben.
Misschien moet ik mezelf voornemen om altijd wel iets te schrijven...
Men zegt dat je veel leert uit stiltes ...als ik die stiltes nu eens opvul met geschreven woorden, kan ik veel meer leren en geven ?
Misschien schrijf ik dan niet omdat ik steeds maar de neiging heb om alles heel beknopt te zeggen en over te brengen....en als ik iets niet in't kort kan duidelijk maken, dan denk ik steeds dat de andere halverwege mijn schrijven gaat afhaken ....(zoals ikzelf ook meestal doe bij langere teksten !)
Heel juist wat iemand gisteren opmerkte ...
Mijn gedichten zijn gevoelsuitingen...mijn teksten tussendoor zijn levensbeschouwingen.
Ik stel mij nu een heel ingewikkelde vraag : mijn schrijven is geen geheim meer en ik gooi het op het net .....Wat wil ik bereiken met mijn schrijven ? naar de mensen toe dan ....
Na denkbanen en kronkelingen afgelegd te hebben ....hetzelfde als in de opvoeding ....hetgene meegeven waarnaar ik gezocht heb ...antwoorden op levensvragen waar ieder mens vroeg of laat naar zoekt ergens op zijn weg door't leven.
Veel bedenkingen hier rond ...kan niet anders, omdat ieder mens anders ineenzit en alles bekijkt volgens zijn eigen ego. Daar ligt wel mijn mikpunt, doorheen mijn tekst toch bijna iedereen proberen te raken in eigen gedachten....ook al verschillen wij allemaal zoveel ...
Het feit dat veel mensen zichzelf herkennen op de één of andere manier in mijn teksten ...is voor mij genoeg om te bevestigen dat ik wel degelijk overbreng wat ik wil geven...
Het feit dat veel mensen in directe en indirecte omgeving mij aansporen tot meer ...heeft mij doen besluiten om mijn publiek te vergroten ...

09:25 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-10-05

Wachtend op het bordje...

Wachtend op het bordje...
 
Ik had willen dromen.
Stilletjes verdwijnt de wereld.
Een rare maan lijkt te verbleken.
De sterren lijken te dansen,
en toch onbeweeglijk in hun stilte...
Verloren in zwarte diepte
die alleen de maan in zilver soms betovert.
Dromen, misschien, in verre reizen,
reizend in de tijd,
zij kunnen misschien een uitleg geven
een uitleg aan dit evenement...
Maar zeg nu, een uitleg, willen wij die wel ?
De nacht verdwijnt snel, en soms weer nooit...
Verstoppertje van de sterren iedere ochtend
en de dromen vervagen met hun mee...
Ik stap in de nieuwe dag, en probeer te leven
al hopend op die dag...
dat in plaats van die hemel ooit
er een bordje hangt
met op geschreven :
'zie hier het misterie' .....

 
Franca

08:56 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-10-05

Tijd om na te denken ....

Tijd om na te denken
 
Hoeveel tijd hebben we nodig om te denken ?
Om op te nemen, ontvangen en ordenen,
al hetgeen wordt aangeboden
aan onze ogen,ons zicht,
ons gehemelte, onze smaak,
onze handen, onze tast,
onze oren, ons gehoor...
Oneindig...
het doel steeds hetzelfde,
maar één doel,
één gedachte.
Op het einde,
steeds maar een gedachte...
Het zevende, van een zesde zintuig...
nooit benoemd
en toch aanwezig ...
 
Franca

11:53 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-09-05

 

Ik schenk je een droom !

'k Zie je verdwijnen
achter grote schermen...
Muren verhogend
achter duister verschuilend...


'k Hoor je roepen doorheen je stilte
Je noodkreet ijzig door me heen...
Het vuur uit je leven ergens verdreven,
tijdens de strijden door je gestreden...


Je had zoveel dromen,
je zou de wereld veroveren...
Alle wegen nog voor je open,
voordat de lichten gingen doven !


En als ik je nu een droom wil schenken,
een nieuwe droom om voor te leven...
een droom die terug verwarmt die stem,
nog ene kans, de laatste noodrem.


Ik schenk je een droom,
die terug vult je leven,
een nieuwe weg, een nieuwe stroom,
je lot door jezelf herschreven...


Franca













07:45 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-09-05

Mijn sterrebeeld ...


08:39 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-09-05

Mag ik CMS ???

Mja ....
ik ga hier reageren op een reaktie van ons CMS'ke...nl

 

12-09-2005, 09:30:01

liefde

is een illusie die niet bestaat
http://cms.skynetblogs.be

Ohla CMS'ke...zware uitspraak van je ! Hopelijk had je gewoon een slechte dag, en stond die zin er voordat je het besefte !

Weet je ...moest ik één van je ouders zijn, zou je mij met die uitspraak diep kwetsen! Want wie staat op de eerste rij als het om liefde aanleren gaan ? je ouders ! Hebben zij zwaar gefaald of ben jij gewoon diegene die deze liefde niet als 'liefde' beschouwt ?

Als je niet alle aspecten van de liefde leert herkennen, zal je moeilijk 'dé liefde' leren kennen...Die onvoorwaardelijke liefde, die ook jij waarschijnlijk zoekt en beseft dat die niet zo klaarligt zoals jij ze zou willen vinden !

Weet je wat ? De grootste fout ligt meestal in de verwachtingen...de grootste dromers en denkers hebben al hun hele leven voor zichzelf een beeld gevormd over wat voor hun liefde is ...maar een beeld kan je je alleen vormen als je stilstaat bij de kleinste dingen en als je niets verwacht !! 't Is duidelijk dat de liefde die je tot nu toe gevonden hebt, je niet de nodige voldoening kon schenken ...Maar moet dat dan ? wat is er nog steeds belangrijker, het krijgen of het geven ? nogeens ...Onvoorwaardelijk ! wanneer je dit leert dan zal het je veel meer voldoening schenken..

En...gekwetst geweest ? blauwtjes gelopen ? wat maakt het uit ? leer hieruit ..want zonder tegenslagen ga je nooit het mooie kunnen herkennen en respecteren ;-)


08:52 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

12-09-05

 

Liefde is ....
Idd ja ! wat is liefde ? Het is al op zovele manieren gezegd geweest ! Iedereen vraagt het zich toch af op tijd en stond !
Vroeger had ik hierop vele antwoorden ....maar met de tijd leer je ! en weet je beter !
Vroeger zou ik gezegd hebben : iemand die altijd voor je klaarstaat, iemand die je gelukkig maakt, iemand die met je door't leven wil gaan en bij wie je mag zijn wie je bent ...
Maar wat is liefde nu echt ?
Iemand die in de ochtend je een ontbijt op bed brengt ?? iemand die je verjaardag niet vergeet ? iemand die je hand vasthoudt tijdens moeilijke dagen ?
Tuurlijk .....alles he !
En toch ....
Liefde is ....de andere in de ogen bekijken en weten wat hij voelt ...wat hij denkt ...
Niet al zijn gedachten willen uitpluizen en hem vrijheid laten ...
Voelen dat zijn hand in zijn diepste slaap de jouwe zoekt...
Je naam horen over zijn lippen ...ook wanneer hij gelukkig is ...
Niet in slaap vallen als je de warmte van zijn lichaam niet in je rug voelt....
Tot rust komen als je zijn ademhaling hoort en voelt...
Je veilig voelen als je aan hem denkt....zelfs als is hij mijlenver...
Ik kreeg de vraag van een vriend ...Hoe weet ik dat het de ware liefde is ?
Maar hier had ik maar één antwoord...
Volgens mij bestaat hier geen antwoord op ...toch niet in woorden !
want je zult niet voelen wanneer je fout bent ....maar je zult het zeker weten wanneer je juist zit ...
We zoeken naar antwoorden ...ons leven is een zoektocht ...
Maar kijken we ook naar daar waar de antwoorden gewoon voor ons klaargelegd worden ?
 

09:20 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

08-09-05

Hey daar !

Raar he dat een mens zo opeens in stilte opgaat !
Sommigen onder jullie zijn het al gewend dat ik af en toe eens 'verdwijn'....
Een echte reden kan ik er niet aan geven ...soms is ook wel gewoon de routine eruit en wordt alles in't leven zowat dooreen geschud. Nu nog de weg terug zoeken zeker ?
De meeste routine is er terug in ....'t is misschien ook nog veel te mooi weer om te verdwijnen voor mijn pc !
De zon brengt rust en vrede in onze gedachten ...terwijl de winterkoude verwarring brengt en bezinning. Bij mij toch....
 
Ik heb daarstraks een mooi citaat gelezen ...wijs natuurlijk, zoals de meeste citaten wel (euhh zou zo moeten zijn ! )
 
         

In stromend water
kan men zich niet spiegelen,
wel in stilstaand water.
Slechts wie innerlijke rust kent,
kan anderen rust schenken.
 
Laotse
 
Deze woorden spreken voor zich he ....Geen uitleg bij nodig.
't Is maar goed dat er nog wijze mensen bestaan op deze wereld ....die het eens voor ons zullen verduidelijken :-)
Niets is natuurlijk minder waar als dit laatste !
Verduidelijking : heel veel spreuken komen uit de kindermond .....
 

08:42 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-08-05

Nog eentje vergeeft cms mij ook wel he ! ;-)


16:25 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Ohlaaaaaaaaa !


09:58 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

"Dageraad..."

Dageraad...
 

Al voor de nieuwe dag de kop opsteekt
kruip ik zachtjes uit de lakens
en schenk ik mijn aangezicht
aan de frisheid van de nacht...
al zoekend heel ver
het begin van de dageraad ...

 
Zo dikwijls deel ik deze oorlog
tussen schaduw en licht
die de wereld willen veroveren,
en iedere keer verkleurt de nacht,
voor het licht dat alles kleurt....

 
Hopeloos probeer ik niet te denken,
maar alleen te genieten van het zicht...
maar mijn geest maakt de weg vrij voor gedachten
en daar zie ik mezelf weer
de vrouw die ik ben geweest...

 
Een donkere nacht, zonder enig licht,
geen maan die mijn hemel verlicht...
zwaar het schild die mij beschermde
en al mijn dromen tot zinken bracht...

 
Donker hart, en zonder glimlach mijn gelaat,
vreugde en leven werden mij ontnomen,
niet meer in staat naar mijn hemel te kijken...
want de hemel schonk mij geen vrede meer.

 
Maar de liefde, zij geeft het nooit op...
zij neemt mij zwijgzaam bij de hand
en met een zacht strelende glimlach
veroverde zij teder opnieuw mijn hart...

 
Een strijd...
als die van de dag met de nacht
was mijn lot getekend ?
Maar die glimlach met haar warmte
deed smelten het schild rond mijn hart....

Heel traagjes komt de dageraad kijken,
heel ver aan de horizon,
zwijgzaam verdringt ze de nacht...
De strijd is gewonnen,
zonder teveel herrie...
en het licht daalt ook over mijn hart....

 
Franca


09:51 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-06-05

1278752965


09:56 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Brand een kaarsje...

Klik op het kaarsje   Voor ieder van jullie !

09:53 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Misschien een dankwoordje...of is het een bedenking ??

Ja ik weet het, ik was weer in't niets verdwenen..
Niet om een of andere duidelijke reden.
Ik denk gewoon dat ik even uitgepraat was, dat ik even niets meer te zeggen  had, en niet in herhaling wou vallen.
Misschien ben ik een rustige geest niet echt gewend he :-)
Rustig...bwa
't Is minder druk in mijn hersentjes, en meer geordend, serener...
En daar moeten wij van genieten he ! Want dit gevoel is bijna nieuw voor mij...
Uit al het strijden heb ik veel geleerd, en ik ben zeker geworden wie ik nu ben...en geen enkel moment hieruit beklaag ik mij of geen enkel moment heb ik spijt van..
Ook al heb ik wel meerdere keren een foute stap gezet ! (waarschijnlijk toch en menselijk zeker ! )
Maar wij leren niet uit de positieve dingen he ...wij leren uit de negatieve dingen in't leven.
Eigenlijk ben ik fier op wat ik bereikt heb, waar ik nu sta...
Want wat ik zeker weet is dat ik heel veel alleen gedaan heb.
Heel veel mensen spelen een belangrijke rol in mijn leven, of hebben dit ooit gedaan.
Mijn moeder die er altijd wel was...mijn vader die er kort maar krachtig was, ik denk de belangrijkste kracht in mijn jeugd.
Mijn andere helft van mijn trouwboekje...niet de makkelijkste op aarde (maar ik ook niet he !) die ook altijd wel daar was.
Mijn kinderen !! Mijn Alles ! :-)
Een paar krachtige vrienden...
Eéntje heel speciaal in mijn jeugdjaren...
Iemand in mijn studentenjaren, die mij veel geleerd heeft !
Ergens iemand ver en toch heel dichtbij....die er de laatste jaren wel altijd was voor mij, zonder vragen en zonder woorden...
Een paar losse vrienden, die mij nemen zoals ik ben ...
En eentje die altijd wel weet hoe ik denk en voel....als een wizzard :-)
......eigenlijk zijn het er toch veel he !
Ik prijs mezelf wel erg rijk ....;-)
 

09:44 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

 Jij spiegel...we kijken er zo dikwijls in ...maar


 
Jij spiegel...
we kijken er zo dikwijls in ...
maar wat zien wij ??
Wie durft eerlijk te zeggen dat hij zichzelf heel duidelijk ziet ?
Wie durft eerlijk te zeggen dat hij zichzelf heel duidelijk herkent ?
Mijn spiegelbeeld die tegen mij praat, vertelt mij wat ik voel, wat mij overkomt, wie ik ben ...
De kunst blijft erin mezelf te zien...doorheen mijn ruwe bolster zien...
Wie zie ik in mijn spiegel ?
Zie ik mezelf...
zie ik wie ik echt ben ?? of zie ik die persoon die anderen willen zien ?
Mijn ogen sluiten en mezelf zien in de spiegel...
'k Voel mijn gedachten...
ik zie mijn emoties....
al kijkend in mezelf, al kijkend naar mijn spiegelbeeld...
met mijn ogen dicht !
Wie staat daar verschuild achter die speelse blik ?
Wie verbergt zich achter die lange haren ?
Kijken ...recht in mijn eigen hart !
Mijn masker laat ik vallen ...en ik durf met open ogen zien !
zie ik mezelf of zie ik een ander ?
 
En eindelijk ben ik er ...de weg was lang maar ik ben der !
't Is ik die daar sta ....
Heel voorzichtig open ik mijn ogen .
mijn spiegelbeeld herkennend,
't is ik daar die ik zie !
Eindelijk durf ik te zien wat ik voel, wat ik liefheb, wat ik haat ...
Eindelijk durf ik te tonen wat ik wil, waar ik voor sta, waar ik voor ga !
Mijn masker mag nu weg ...want wie daarachter schuilt ben ik !
Zoals jij en jij en jij ...
Allemaal gelijk en toch zo verschillend ! Maar ik Ben en ik Besta...
Hoelang is de weg soms om jezelf te vinden ?
Maar eens te meer voldoening krijg je als je jezelf vindt.. Ik hou mij nu vast en blijf zijn wie ik ben. Mijn spiegel mag nu bloot en mijn masker mag uit.
Want wie ik ben mag men zien.
 

09:25 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-04-05

depppppppppppp !! :-D


20:03 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-04-05

Woorden...

Woorden....
Soms zeggen woorden zoveel en soms weer niets he !
Je zoekt naar zo weinig mogelijk woorden die proberen zoveel mogelijk te zeggen wat je voelt, wat je denkt, wat je wil vertellen !
Maar dat is niet altijd even makkelijk...
Door mijn gedachten spoken soms zo oneindig veel woorden, watervallen van zinnen! Als ik ze dan neerschrijf ben ik de enige die het verhaal kan volgen....denk ik :-)
En toch rustig, achteraf....valt alles weer in de plooi. En van't moment dat ikzelf de rust in mijn woorden heb teruggevonden, kan ik het ook opnieuw neerschrijven...overzichtelijk, duidelijk....leesbaar voor de andere !
Wat eigenlijk weer eens bewijst hoe ingewikkeld het menselijke brein is soms ...
Heel vatbaar eigenlijk het feit dat de meeste mensen die wankelen op de rand van krankzinnigheid, de meest intelligente mensen zijn ...
"Zalig de armen van Geest, want aan hen behoort het Koninkrijk der Hemelen"
...is zeker geen vergezochte uitspraak he !
Zij leven, zij voelen, zij beleven alles op hun eigen wijze... Zij overmeesteren het "eenvoudige", zij zijn de gelukkigen ...
Wil niet zeggen dat de "rijken van geest" de ongelukkigen zijn he ;-)
Ik tast om mij heen en ik voel.. Ik kijk om mij heen en ik zie... Ik zoek om mij heen naar de woorden die niet gezegd worden, de dingen die niet zichtbaar zijn...die niet tastbaar zijn...
En mijn geest neemt ze op en probeert ze te "ontsluieren" ... Geestig toch ! een levenwerk wederom he ...
Want nooit zal onze geest alles overmeesteren, alles begrijpen, alles ontsluieren...
Een blijvende uitdaging ! Houdt je geest wakker...houdt je geest jong...;-)

10:26 Gepost door franca | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende